Focke-Wulf Ta-183 Huckebein

Focke-Wulf Ta-183 Huckebein 2. Dünya Savaşı esnasında Messerschmitt Me 262’nin başarısı üzerine tasarlanmış, jet motorlu bir uçaktır. Sadece rüzgar tüneli testlerine tabi tutulan tasarım seri üretime geçirilememiştir.

1945 yılının başlarında Reichsluftfahrtministerium, müttefiklerin jet teknolojisi konusundaki gelişmelerinden çekinmeye başladı. Bunda etkili olan sebeplerden birisi de pilotların, kıtanın muhtelif yerlerinde Gloster Meteor ile karşı karşıya kalmalarıydı. Bu sebeple “Acil Avcı Programı”nı başlatıldı. Bu kapsamda jet motorlu avcı, bombardıman ve avcı-bombardıman uçakları tasarlanmaya başlandı. Bunlara ek olarak deneysel bir takım tasarımlara da kaynak ayrıldı.

Ta-183’ün geliştirilmesi Project VI adı altında 1942 yılında başladı. Tasarımın baş mühedisi Hans Multhopp’du. Tasarımda geliştirilmiş Heinkel HeS 011 turbojet motoru kullanılmasına karar verildi. Kanatlar geriye doğru 40 derece açı yapacak şekilde çekildi. Gövdeye 6 adet yakıt deposu yerleştirildi ve toplamda 1565 litrelik bir hazne oluşturuldu. Kuyruk kanatları 60 derece açı ile geriye çekildi ve “V” şeklini aldı. Yapılan bu tasarım Hava Kuvvetleri tarafından kabul edilmedi.

Multhopp ve ekibi aynı zamanda mevcut tasarımın ikinci bir versiyonu üzerinde de ciddi bir çalışmada bulundular. Bu çalışmalarda Design III ve Design II adında 2 tasarım daha elde ettiler. Genel fark kanatların 40 derece yerine 32 derece açı ile geriye çekilmiş olmasıydı..

Neticede bu iki tasarım ile tekrar 1944 yılında ihaleye girildi. Incelenen öneriler arasında Junkers EF128 birinciliği, Fockewulf ise Ta-183 tasarımı ile ikinciliği elde etti. Böylece üretilecek jet uçağı olarak seçilememiş oldu. Fakat savaşın son haftalarında bu tasarımın gerçekten ihtiyaçlara karşılık vereceğine kanaat getirildi ve üretilmesi için talimat verildi.planlara göre ayda 300 adet üretilmesi öngörüldü.

16 adet prototip üretilde ve tamamı Design II ve Design III serisindendi. Jetler HeS 011 motorlarının gecikmesi üzerine Jumo 004B motoru ile donatıldılar. İlk deneme uçuşları için 5 Mayıs tarihi seçildi fakat 8 Nisan itibari ile İngiliz askerlerinin Fockewulf fabrikalarını ele geçirmeleri üzerine bu model hiçbir test uçuşu gerçekleştiremedi.

Bazı kaynaklara göre efsanevi Sovyet uçağı MiG-15, Ta-183’den esinlenerek üretilmiştir. Söylenenlere göre Sovyet güçleri prototiplere ait tasarımları ele geçirmişler ve ülkelerinde bir takım değişiklikler yaptıktan sonra MiG-15’I üretmişlerdir. Ruslar ise bu konuda iki uçak arasında kesinlikle bir bağlantı olmadığını savunmaktadırlar.

Savaşın bitmesinin ardından baş mühendis Multhopp, Amerika’ya yerleşmiştir. Bu ülkede F-86 ve F-84’ün üretimlerinde danışmanlıkta bulunmuştur.

Özellikler

Mürettebat: 1

Uzunluk: 9.20 metre

Kanat uzunluğu: 10 metre

Kanat alanı: 22.25 metrekare

Boş ağırlığı: 2,380 kg

Maksimum ağırlık: 4,300 kg

Motor: 1× Heinkel HeS 011 turbojet,

Maksimum hız: 955 km/h

Silah Yükü

4× 30 mm MK 108 makineli

500 kg’a kadar bomba

http://en.wikipedia.org/wiki/Focke-Wulf_Ta_183 adresinden tercüme edilmiş ve derlenmiştir.

HORTREN HO

Horten Ho, 2. Dünya Savaşı’nın sonlarına doğru üretilmiş bir bir avcı- bombardıman uçağıdır. Tasarım Reimar ve Walter Horten biraderlere aittir. Uçak Hermann Göring’in en başarılı bulduğu ve beğendiği uçaktır.

1930ların başında, Horten biraderler uçan kanat tasarımı ile ilgilenmeye başladılar. Alman hükümeti de bu dönemlerde benzer planör ve uçan kanat tasarımları ile ilgili klüpleri askeri havacılığın Versay antlaşması sebebi ile yasaklanmasından dolayı destekliyordu.

1943 yılında Reichsmarschall Göring 1000 kg bomba taşıyabilecek, 1000 km sürate ulaşabilecek ve 1000 km menzili olacak bir uçak yapılmasını istedi. Bu olay tarihte Göring’in 3x1000’i olarak da bilinmektedir.

Horten biraderler kendi tasarımlarının bu isteklerin tamamını karşılayabileceğini düşündüler ve Hava Kuvvetlerine başvuruda bulundular. Projeleri komutanlık tarafından kayda değer bulundu ve desteklenmeye başlandı. Hava kuvvetleri, uçağa ek olarak 2 adet 30 mm’lik makineli takılmasının da yerinde olacağını belirterek bu isteği de Horten biraderlere iletti

İlk Ho IX V1, 1 Mart 1944 tarihinde test uçuşunu motorsuz olarak gerçekleştirdi. Aralık 1944’de ise Jumo 004 ile donatılmış Ho IX V2 ilk uçuşunu yaptı. Göring, bu tasarıma güvendi ve Hava Kuvvetleri için 40 adetlik sipariş verdi. Program bu doğrultuda Ho IX V2’nin motorunun 2 saatlik uçuşun ardından alev alıp düşmesine kadar (18 Şubat 1945) yılmadan devam etti. Olayın ardından sipariş adedi 20’ye indirildi.

Savaşın sonlarına doğru, çok sayıda müttefik ajanı Almanların silah tasarımlarını ele geçirme mücadelesi içindeydi. Özellikle Amerikan ajanları planları Rus ajanlarına kaptırmamak için yoğun çaba içerisindeydi. Neticede Ho IX tasarımları Amerikan ajanları tarafından ele geçirildi ve incelenmesi için Northorp şirketine gönderildi. Northorp firmasının seçilmesinde temel amaç uçan kanat konusunda deneyimli olmasıydı. Firma bu konuda 1939 yılından beri çalışmaktaydı.

Günümüzde halen sağlam olan tek HO IX, Amerika’da Ulusal Havacılık ve Uzay Müzesi’nde sergilenmektedir.

Özellikler

Mürettebat: 1

Uzunluk: 7.47 m

Kanat açıklığı: 16.76 m

Yükseklik: 2.81 m

Kanat alanı: 50.20 m²

Boş ağırlığı: 4,600 kg

Yüklü ağırlığı: 6,912 kg

Max kalkış ağırlığı: 8,100 kg

Motor: 2× Junkers Jumo 004B turbojet

Maksimum hız: 0.92 Mach, 977 km/h

Menzil: 1,900 km

Thrust/weight: 0.26

Silah Yükü

2x 30 mm MK 108 makineli

R4M roketleri

2x 500 kg bomba

http://en.wikipedia.org/wiki/Horten_Ho_229 adresinden tercüme edilmiş ve derlenmiştir.